با توجه به حساسیت انتخابابات در این دوره ٬ دو نگرانی عمده را احساس می کنم و امیدوارم هر چه زودتر این انتخابات به سلامت برگزار شود و نتیجه ی آن به دلخواه اکثریت مردم تمام شود . نگرانی اول سلامت انتخابات است که در شعارهای مردم تهران و شهرهای بزرگ مشهود است . مناظره های جنجالی تلویزیونی و مواضع آقای احمدی نژاد این نگرانی را ایجاد کرد که کسی که از برخی وسیله های نادرست برای لکه دار کردن رقبایش ( موسوی و کروبی ) و ماندن در پست ریاست جمهوری استفاده می کند ٬ ممکن است دولت تحت امرش ٬ در برگزاری انتخابات هم مرتکب اشتباهاتی برای ماندن در قدرت بشود . اما گمان می کنم ناظران و مجریان انتخابات ٬هر چند جناحی و گزینش شده باشند ٬ اما بسیاری از آن ها دیتدارانی هستند که به رای مردم هم اعتقاد دارند و برخی از آن ها نیز در خفا میر حسین موسوی یا کروبی یا رضایی را قبول دارند . امیدوارم اینگونه باشند که گمان بردم .

     اما دغدغه و نگرانی مهمتر ٬ امنیت مردم و کشور است . رفتار مردم و بخصوص جوان ها در این دوره از انتخابات بی سابقه است . حضور شبانه روزی مردم در خیابان های شهر تهران و سایر شهرهای بزرگ اگر چه شور و نشاط انتخاباتی را به وجود آورده و خوشبختانه تا کنون حادثه ی شومی را ( جز یک مورد در مشهد ) به وجود نیاورده است ٬ اما حقیقتا خطرناک است . اگر مردم و جوان ها به دنبال انقلاب و براندازی بودند این روش ها مطلوب بود ٬ اما به گمان من مردم به دنبال چنین چیزی نیستند . اگر گمان من درست باشد ٬ پس این روش ها متناسب با هدف نیست . این روشٍ حمایت از کاندیداها در ایران تا کنون مرسوم نبوده و ممکن است امنیت کشور و خود مردم را به خطر بیاندازد و حتی ممکن است موجب سوء استفاده ی قدرت طلبان و اقتدارگرایان شود .

     ما می دانیم و اصحاب قدرت نیز در این روزها باید بدانند که قدرت مردم آنگاه که اراده کنند و روح جمعی بر آن ها حاکم شود بی پایان است و هیچ سدی مانع آن ها نخواهد شد . اما خود مردم و جوان ها هم باید بدانند که این قدرت عظیم ممکن است به سمت تخریب و انهدام اساس کشور جهت پیدا کند و از این رو باید جانب احتیاط را نگهدارند .

     نکته ی دیگری که به نظرم می رسد این است که در این دوره ٬ جنگ قدرت جدی تر از گذشته است . و علت آن را هم در این می دانم که جناح حاکم حاضر نیست حتی بخشی از قدرت را با رای مردم رها کند و به کاندیدای مورد علاقه ی مردم واگذار کند . مردم نیز به خوبی این ویژگی را در جماعت اقتدارگرا دیده و آزموده اند . علت عمده تر این رویداد ٬ شکاف های عمیق دولت _ ملت و شکاف های دامنه دار اجتماعی ـ اقتصادی و قومیتی و بین نسلی و تبعیض و بی عدالتی و محدودیت آزادی های مشروع است که نیاز به تعمق و تامل و تحلیل بیشتر دارد .