البته اگر یک خیزش سیاسی _ اجتماعی برای پیروزی آقای خاتمی در پیش باشد ، شدت و اوج آن در اواخر اردیبهشت و خرداد ماه سال آینده آشکار خواهد شد . اما در همین مدت کوتاه ، استقبال ٬ بیش از حد انتظار بود . مجموعه ی اصلاح طلبان باید خود را برای وسعت نظر بیشتر و باز کردن آغوش خود برای همه ی مردم و از جمله افراد دلسوزی که تاکنون در جناح راست فعالیت می کردند و اکنون از سر دلسوزی و علاقه به کشور تمایل به آقای خاتمی پیدا کردند ، آماده باشند .
نباید کسانیکه برای اولین بار و با انگیزه ی خدمت به کشور وارد جبهه ی اصلاحات می شوند ، احساس کنند که صاحب خانه کسانی دیگر و آنان مهمانند . جبهه ی اصلاحات ظرفیت پذیرش اکثریت قریب به اتفاق ملت ایران را دارد .
آیا خاتمی و همفکران اصلاح طلبش در این دوره از انتخابات می توانند حداقل نیمی از جمعیت مذکور را متقاعد کرده و به پای صندوق های رای بکشانند ؟ این پرسشی است که تا دو ماه آینده مشخص خواهد شد . البته اگر پاسخ این پرسش مثبت باشد ، تردیدی در پیروزی خاتمی نیست . در این مورد باز هم خواهم نوشت .
" پیروزی خاتمی در انتخابات پیش روی ایران میتواند سد راه تلاشهای بینالمللی برای توقف برنامه هستهای این کشور شود. پیروزی خاتمی احتمالاً تلاشهای بینالمللی برای بازداشتن ایران از تبدیل شدن به یک قدرت هستهای را از مسیر خود منحرف خواهد کرد.
اگر خاتمی پیروز انتخابات باشد وی احتمالا در زمینه کاهش سطح فشارهای بینالمللی بر ایران در مساله هستهای موفق خواهد شد و از این رو تلاشهای جهانی برای توقف برنامه اتمی ایران با شکست مواجه میشود. نباید فراموش کرد که خاتمی به عنوان رئیسجمهور برنامه هستهای ایران را توسعه داد اگر او پیروز شود از آنجا که نسبت به احمدینژاد میانهروتر به نظر میرسد در نتیجه میتواند در موجه جلوه دادن این برنامه نزد جامعه بینالمللی موفق عمل کند . "
انقلاب اسلامی ملک مشاع سیاسی _ فرهنگیٍ و میراث جمعی و تاریخی ملت ایران است . 22 بهمن یک رویداد عظیم تاریخی در حیات سیاسی ملت ایران است که در آن نظام کهن شاهنشاهی به نظام جمهوری تغییر یافت . حتی اگر کسانی به این جمهوری انتقاد داشته باشند یا به روسای جمهور رای نداده باشند ، این مالکیت فرهنگی از آنان ساقط نمی شود .
از این رو بزرگداشت سالروز پیروزی انقلاب اسلامی و 22 بهمن حق همه ی ملت ایران است . برگزاری این جشن ها نباید صرفا دولتی باشد ، بلکه شیرینی آن زمانی است که همه ی اقشار ملت در کنار دولت و حکومت ، به صورت خودجوش جشن بگیرند و شاد باشند . به امید روزی که همه ی آرمان های ملت ایران در آن انقلاب ، مخصوصا آزادی که یکی سه شعار اساسی ملت ایران بود و این روزها دولت مردان از به زبان آوردن آن هم پرهیز می کنند ، تحقق پیدا کند .
از جمله علل اساسی انقلاب اسلامی این بود که محمد رضاشاه حاضر به اصلاحات سیاسی نبود و قانون اساسی مشروطه را با به دست گرفتن مطلق حکومت نقض کرد . شاه خود را سایه ی خدا وانمود می کرد و اراده ی او بر همه چیز حاکم بود . او فکر می کرد که می تواند به جای همه ی ملت و بهتر از آن ها فکر کند .