همه گفتند و می گویند که آدم موجود عجیبی ست . می خواهد با این عمر کوتاه
و تنگنای مغز و ذهن و عقل و حس خود همه ی اسرار عالم را بفهمد . می خواهد
مشکلات جامعه ی جهانی و انسانی و مشکلات کشور خودش را حل کند . می
خواهد مشکلی در زندگی شخصی خودش نداشته باشد . ضمنا عجول هم هست و
گاهی می خواهد یکشبه همه را چاره کند . اما غافل از اینکه امور عالم اولا تدریجی
ست و ثانیا همه ش به دست انسان نیست . وقتی به ناتوانی خودش در برداشتن
سنگهای بزرگ پی می برد گرفتار یاس و نا امیدی و سرخوردگی می شود و گله از
آدم و عالم شروع می شود . این ها همه به علت نادانی ست و نا آگاهی از میزان
توانائی .
اینجاست که خداوند انسان را توصیه به صبر می کند . حتی پیغمبرش را توصیه به
صبر می کند . بی صبری انسان را از پا در می اورد . جزع و داد و فریاد و گله و
شکایت کار اهل ایمان نیست . باید صبر داشت و صبور و شکیبا بود . دنیا محل امن و
امان و آسایش و آرامش همیشگی نیست . گذرگاهی ست سخت . بعضی مشکلات
را گذر زمان حل خواهد کرد . باید امید داشت . چرا که اهل ایمان هیچگاه نا امید
نمی شوند . مهم در مسیر بودن و رو به رشد بودن و حق طلب بودن است . زیرکی
هم چاره همه ی مشکلات نیست . عنایت خداوند از هر چیزی مهمتر است :
چون حسن عاقبت نه به رندی و زاهدی ست
آن به که کار خویش به عنایت رها کنند .
با پوزش از غیبت طولانی به دلیل مسافرت و عدم پاسخ به کامنت های دوستان
عزیزو آرزوی سالی سرشار ازشادی و همراه با سلامتی برای شما دوستان مهربان .
روز گذشته آقای احمدی نژاد نصب 6 هزار سانتریفیوژ و در حال ساخت بودن نسل
جدیدی از این دستگاهها را اعلام کرد . این روز به نام روز ملی دست یابی به انرژی
هسته ای نام گذاری شد . دو نکته در سخنان احمدی نژاد مهم بود که یکی درست
وبه حق و دیگری مطابق عرف و ادبیات دیپلماتیک نبود .
نکته ی درست و به حق این بود که " بعد از جنگ جهانی دوم ، کشورهای پیروز
نهادهایی را درست کردند که قدرت و ثروت و دانش در انحصار خودشان باشد . " یکی
ازاین نهادها شورای امنیت و قانون ناعادلانه ی حق وتو است . همین شورای امنیت
وسیله ی اعمال سلطه ی چند کشور بر جهان است . البته آمریکا در تصمیمات ملی
و بین المللی خود پایبند نظر سازمان ملل و شورای امنیت و آژانس بین المللی
نیست . یکی از نمونه های آن حمله به عراق است که علیرغم مخالفت سازمان ملل
این کشور را اشغال کرد .
اما نکته ی دیگر سخن احمدی نژاد که میتواند حربه ی تبلیغاتی دیگری علیه ایران
باشد این بود که "قدرت های بزرگ بین المللی در حال فروپاشی هستند . " اظهار
این سخن در زمان اعلام خبر رشد فعالیت غنی سازی ایران می تواند تحریک کننده و
سوژه ی تبلیغاتی جدیدی در دست رسانه های غربی شود . در حالی که پرونده
ی ایران در شورای امنیت است و چهار قطعنامه علیه ما در این شورا صادر شده ، به
جای شاخ و شانه کشیدن ٬ می شد گرانیگاه سخن را بر صلح آمیز بودن فعالیت
هسته ای ، گزارش 16 دستگاه اطلاعاتی آمریکا مبنی برصلح آمیز بودن فعالیت غنی
سازی ایران٬ گزارش البرادعی و فعالیت در چارچوب مقررات آژانس قرار داد. این در
حالی ست که کشورهای 1+5 بزودی ( اردیبهشت ماه ) در مورد پرونده هسته ای ما
تشکیل جلسه می دهند .
دیپلماسی دولت نهم در مورد این پرونده باید بسیار فعالتر کار می کرد و از این پس
نیز بسیار حیاتی است که از همه ی ظرفیت دیپلماسی کشور برای خروج این پرونده
از شورای امنیت استفاده شود . ضمن اینکه با در نظر گرفتن تبلیغات منفی و پر حجم
رسانه های غربی و اسرائیلی و قطور کردن مداوم این پرونده ، ملت و دولت باید
آمادگی تحریم های بیشتر و فشارهای اقتصادی و جنگ روانی و انواع تهدیدها را در
همه ی ابعاد داشته باشند . زیرا چنین دستاوردی برای هیچ کشوری بدون هزینه
نبوده و برای ما با توجه به حساسیت خاصی که اروپا و آمریکا و دولت اسرائیل
نسبت به ایران دارند بدون هزینه نخواهد بود . همه باید دعا کنیم که کشور ایران از
گردنه ی سخت دسترسی کامل به غنی سازی و بعد ساخت نیروگاه های اتمی
تولید برق و سایر استفاده ها از این تکنولوژی پیشرفته ٬ که حق قانونی ملت ایران
است به سلامتی عبور کند .
نوروز و بهار بر همه ی ايرانيان و دوستداران فرهنگ شادی بخش و با نشاط
ايرانی مبارك باد . فرهنگ ايران باستان كه هنوز پاره ای از آئين های آن پابرجاست
سرشار از جشن و شادی و طراوت و نوشدگی زندگی در ماه ها و فصول
مختلف بود . و نوروز بزرگترين جشن ساليانه ٬ كه در آن آئين های شادی بخش برگزار
می شد . در ميان همه ی اقوام و ملت ها عيدها و جشن و سرورهايی وجود دارد كه
آداب و ترتيب های ساليانه ترك می شود و به جای آن آداب و آئين های ديگری می
نشيند كه گويی انسان مي خواهد خود را به زمان ديگری غير از زمان تقويمی پيوند
بزند . فرار از زمان فرساينده و بازگشت و پيوند با زمان ازلی و زمان بی زمانی . غزلی
در اين باب تقديم مي كنم :
صفای صبح نوروز است ای دل شادمانی كن
بهار شادی افروز است جانا مهربانی كن
بريز از سينه بيرون كينه و اندوه و تلخی ها
زمان كهنه بيرون و ز دل منزل تكانی كن
زمان نو شد جهان نو شد و مستان در غزلخوانی
به چشم مست گل بنگر نياز آسمانی كن
بيا عريان شويم اندر مسير باد نوروزی
به رقص آئيم و شيرين شور در شادی فشانی كن
چو می فرسايد اين تن روز و ماه و سال تقويمی
بزن پيوند جان با بی زمانی و جوانی كن
بیا شيرين تر از شهد شفابخش شميم گل
شب نوروز با من شمه ای شكر فشانی كن
نسيما صحبت گل صبحدم صاحب دلی خواهد
سحر با سوز صافی كن دل و صاحبقرانی كن
از سد ضياء الدين رضاتوفيقي 1/1/78